Konsekwencje ponad 40-letniego panowania Chińczyków w Tybecie

Podczas chińskiej okupacji Tybetu na przestrzeni czterdziestu lat, ponad milion Tybetańczyków zginęło na skutek głodu, przemocy, tortur, zabójstw i egzekucji. Źródła emigracyjne podają, że podczas powstania w 1959 roku oraz podczas piętnastoletniej wojny partyzanckiej zginęło 430 tysiące ludzi. W okresie pomiędzy rokiem 1950 a 1984 w obozach i więzieniach zginęło 260 tysięcy Tybetańczyków. W więzieniach panują straszne warunki, więźniowie otrzymują za mało pożywienia, nie wolno im rozmawiać, dosyć często przebywają w izolacji i nie mają żadnej opieki lekarskiej. Chiński rząd odmawia niezależnym obserwatorom prawa do uczestniczenia w rzekomo jawnych rozprawach. Zazwyczaj wyrok jest już przesądzony zanim proces się rozpocznie.

Ciągłe zasiedlanie Tybetu chińskimi osadnikami sprawiło, że Tybetańczycy stali się mniejszością narodową na swoim własnym terytorium. Napływ chińskich obywateli spowodował destabilizację gospodarki i bezrobocie wśród ludności tybetańskiej. Wartym podkreślenia jest fakt, że polityka chińskiego rządu mająca na celu modernizację rolnictwa spowodowała wielkie nieurodzaje, co w konsekwencji doprowadziło do śmierci głodowej 343 tysięcy ludzi.

Chiński rząd kontroluje również urodzenia. Tybetańskie kobiety, które zaszły w ciążę bez stosownego zezwolenia władz chińskich są poddawane przymusowej aborcji, niezależnie od miesiąca ciąży oraz często też sterylizacji. Zabiegi dokonywane są brutalnymi metodami, bez podawania środków znieczulających.

Językiem urzędowym jest język chiński zamiast tybetańskiego. A to oznacza, że w szkołach zajęcia ze wszystkich przedmiotów odbywają się w języku chińskim. Wiele tybetańskich dzieci wywożonych jest do szkół w Chinach, a to oznacza dla niech bardzo długi okres (do 7 lat) przebywania poza własnym krajem.
Chińska władza doprowadziła do zniszczenia ponad 9000 tybetańskich klasztorów oraz instytucji uniwersyteckich wraz z bibliotekami, a co się z tym wiąże – zniszczenia dobytku kulturalnego o bezcennej wartości. Warto podkreślić, że Tybetańczycy w swoim własnym kraju nie mają prawa do wolności religijnej.

Polityka chińska doprowadziła również do zniszczenia ekologicznego kraju. Rabunkowe wycinanie drzew przez Chińczyków pociągnęło za sobą fatalne skutki dla flory, fauny i klimatu kraju. Stanowi to również naruszenie rezolucji ONZ o podstawowym prawie narodów do dysponowania własnymi zasobami naturalnymi. Jednak naród tybetański nie poddaje się, kontynuuje walkę bez przemocy przeciwko chińskiej tyranii.