Geografia Tybetu - informacje podstawowe
Tybet leży na najwyższym, najbardziej odludnym płaskowyżu wiata. Zajmuje górzysto-wyżynne tereny Wyżyny Tybetańskiej, która ma rednią wysokoć 4000-5000 m n.p.m. i powierzchnię ok. 2,5 mln km2 (ok.1/4 powierzchni Europy).
Od południa otaczają Wyżynę Tybetańską pasma górskie omiotysięcznych Himalajów i od zachodu łańcuch Karakorum; od północnego zachodu siedmiotysięczne pasmo Kunlun, od północy szeciotysięczne Altyn Tagh i Nan Szan oraz od wschodu Szaluli Szan i Daksue Szan oraz Hengduan Szan od południowego wschodu. Większa częć tych łańcuchów górskich leży na terenie Tybetu i stanowi jego naturalne granice.
Tak zwany Tybetański Region Autonomiczny (TRA) ma powierzchnię 1228 tys. km2 i wchodzi w skład Chińskiej Republiki Ludowej. Pozostałe częci obszaru Tybetu etnicznego znajdują się na terenie Indii, Nepalu, Bhutanu oraz zostały wcielone administracyjnie do chińskiej prowincji Junnan, Syczuan i Qinghai.
Tybet leży na szerokoci geograficznej w pobliżu Zwrotnika Raka, ma skrajnie suchy, wietrzny klimat kontynentalny oraz należy do najbardziej nasłonecznionych miejsc na wiecie. Na tak znacznej wysokoci n.p.m. powietrze jest znacznie rozrzedzone, a wiatr i intensywne parowanie znacznie obniżają wilgotnoć. Powoduje to występowanie tam bardzo silnego promieniowania słonecznego i kosmicznego oraz bardzo dużych wahań temperatury między dniem a nocą, jak również pomiędzy miejscami nasłonecznionymi i zacienionymi. Latem temperatura sięga 20-25oC, zimą spada do -20-30oC, a na północnych obszarach nawet do -45oC. Na obszarach tych występuje wieczna zmarzlina, zjawisko typowe dla terenów subarktycznych. Zamarznięte i nieprzepuszczalne warstwy gleby ograniczają wsiąkanie wody i nawet po krótkich, sporadycznych opadach powstają krótkotrwałe bagna, w znacznym stopniu ograniczające poruszanie się. Opady deszczu występują częciej na wschodzie Tybetu, rzadziej natomiast na zachodzie i po północnej stronie łańcucha górskiego Himalajów. Większoć opadów przypada na okres letni. Zima jest porą suchą, bez wielkich opadów niegu. Jedynie w południowym Tybecie, w rejonie Himalajów występują większe opady niegu.
źródło: globtrotter.pl
ręceprecz odtybetu