Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Długofalowe cele rozwoju

Priorytetem dla Tybetańskiego rządu na uchodźctwie jest możliwość osiągnięcia pełnego potencjału gospodarczego i kulturalnego Tybetańczyków. Dlatego też, Jego Świątobliwość Dalajlama starał się wejść w negocjacje z Chińskim rządem w celu osiągnięcia ugody, na mocy której Tybetańczykom przyznana zostałaby prawdziwa autonomia w obrębie Chińskiej Republiki Ludowej. ręceprecz odtybetu

Wytyczne dla Rozwoju Międzynarodowych Projektów i Trwałych Inwestycji w Tybecie - Rys historyczny

Od 1949 r., choć początkowo Chiński rząd poczynił pewne wysiłki na rzecz poprawy standardu życia Tybetańczyków, Chińska strategia rozwoju była w dużej mierze nakierowana na wprowadzenie Ludowej Armii Wyzwolenia –do rejonów administracyjnych, a później w kierunku włączenia Tybetu do Ludowej Republika Chin. Od 1950 do 1979, zostały wprowadzone w Tybecie gospodarcze i strukturalne ośrodki, takie jak spółdzielnie i gminy. Ośrodki nie brały pod uwagę Tybetańskiej kultury i tradycji: nomadowie byli zmuszeni do pełnienia roli osiadłych rolników; pastwiska stały się ziemią uprawną, pszenica ozima zastąpiła natywny jęczmień (Tybetańskie główne źródło pożywienia). ręceprecz odtybetu

Dlaczego Chiny chcą Tybet

Tybetański płaskowyż leży na wysokości 15000 stóp nad poziomem morza. Jest mniej więcej tego samego rozmiaru, co cała Europa Zachodnia, 1,5 miliona kilometrów kwadratowych masy lądu jest otoczone przez najwyższe na świecie pasma górskie. Znaczna część zachodniej części Tybetu jest na dużych wysokościach pustynią (głównie powyżej wysokości, na których drzewa mogą rosnąć) i klimat jest surowy i niegościnny. Oprócz trawy, jęczmienia i jaków, niewiele jadalnych surowców można tam znaleźć. Dla mieszkańców nisko położonych urodzajnych równin, takich jak Chiny, Tybet jest piekłem zimna. Praktycznie wszystko, co Chińczycy lubią jeść, włączając podstawowy dla nich ryż i pszenicę, musi zostać przetransportowane z nizin. Wszystko to sprawia, że człowiek zadaje sobie pytanie, dlaczego Chiny tak rozpaczliwie chcą mieć? ręceprecz odtybetu

Tybetańskie podejście do ekologii - Szacunek dla przyrody

W wyniku ich wychowania, Tybetańczycy mają wielki szacunek dla wszelkich form życia. Tradycyjnie Tybetańczycy zawsze żyli w zgodzie i harmonii z przyrodą. Podporządkowywali się dekretom dotyczącym środowiska wydawanym przez rząd. Dzięki ich religii Tybetańczycy dążyli do poprawy i ochrony życia na ziemi. W odniesieniu do przyszłości polityki, 14ty Dalajlama ogłosił Pięciopunktowy plan pokojowy dla Tybetu, 21 września 1987, na Zjazd Komitetu Wyborczego Praw Człowieka w Waszyngtonie, czwarty punkt tego planu pokojowego dotyczy kwestii ochrony środowiska i stwierdza, że "cokolwiek jeszcze pozostało w Tybecie musi być chronione i należy dołożyć starań w celu przywrócenia środowiska do stanu jego równowagi". ręceprecz odtybetu

Tybetańskie podejście do ekologii - Podejście przestrzegane przez społeczeństwo

Mnisi i mniszki, rolnicy, nomadowie i inni świeccy Tybetańczycy posiadali swoje własne przepisane zwyczaje i konwencje, które odnosiły się do środowiska naturalnego. Hugh Richardson po okresie mieszkania w Lhasie w 1940s, napisał: Nigdy nie widziałem mniej dowodów nienawiści, zazdrości, złości i nieżyczliwości. Etyka buddyjska przenika wszystkie aspekty Tybetańskiej kultury. Tybetański system produkuje ludzi, którzy w górnych szczeblach są bardzo opanowani, inteligentni, często o dogłębnej wiedzy, zdolni, bezpretensjonalni i pełni godności. ręceprecz odtybetu