Hymn Tybetu

Gyallu - hymn Tybetu. Opowiada o oświeceniu Buddy. Tekst hymnu napisał około 1950 roku Trijang Rinpoche, układając go do popularnej tybetańskiej melodii sakralnej. Powstanie oficjalnego tybetańskiego hymnu było jednym z przejawem reform zachodzących w kraju. Obecnie hymnu używają władze tybetańskie na wygnaniu. W Chińskiej Republice Ludowej wykonywanie go jest zakazane. ręceprecz odtybetu

Trylogia Buddyjska

Mistyczny, niezwykły dokument uznawany za arcydzieło i najlepszy film o buddyzmie tybetańskim. Ukazuje ciągłość starożytnej kultury Tybetu. Złożony z trzech części - od portretu Dalajlamy, duchowego i świeckiego przywódcy Tybetańczyków, do ukazania mistycznego świata życia klasztornego - zabiera widza w intymną podróż głęboko do serca kultury buddyjskiej. ręceprecz odtybetu

Flaga tybetańska

Ośnieżona góra symbolizuje Tybet - kraj otoczony ośnieżonymi górami. Sześć czerwonych pasów na niebieskim niebie symbolizuje przodków narodu tybetańskiego: sześć plemion - Se, Mu, Dong, Tong, Dru i Ra. Połączenie sześciu pasów czerwonych (plemiona) i sześciu niebieskich (niebo) symbolizuje nieprzerwana ochronę czarnych i czerwonych bóstw opiekuńczych, które od wieków troszczą sie o nauki duchowe i świecka społeczność Tybetu. ręceprecz odtybetu

Wprowadzenie do Kalaczakry - Ścieżka tantrajany

W ramach mahajany rozróżniamy dwie tradycje. Jedną jest pojazd przyczyny - paramitajana, zwany też sutrajaną, drugą zaś pojazd rezultatu - zwany tantrajaną lub też tajemną mantrą, wadżrajaną. Wśród tych dwóch pojazdów, ścieżka tajemnej mantry uważana jest za bardziej dogłębną niż ścieżka sutrajany - pojazdu przyczyny. ręceprecz odtybetu

Wprowadzenie do Kalaczakry - Różnica pomiędzy dwoma tradycjami

I tak doszliśmy do drugiego głównego zagadnienia, mianowicie, na jakiej podstawie rozróżniamy w ramach ścieżki buddyjskiej dwie tradycje. Dlaczego mówimy, że tradycja mahajany, zwana też ścieżką wielkiego pojazdu, jest tradycją doskonalszą. Niższy pojazd, zwany też tradycją hinajany, zawiera nauki zgodne z możliwościami i szczególnymi potrzebami uczniów w danym miejscu i czasie, a zatem nie są one celem ostatecznym, ani ostatecznym nauczaniem Buddy. ręceprecz odtybetu