Lhasa - Światynia Zhashilunbu

Świątynia Zhashilunbu jest jedną z największych świątyni w Tybecie, jej historia liczy sobie ponad 500 lat. Jest centrum, w którym Dalai Lamowie prowadzą spotkania religijne i polityczne. Jest zbudowana przy górze, w środku jest ponad 50 pawilonów i 200 pokojów. Pawilon Buddy Mile ma wysokości 30 metrów, 5 pięter, figura siedzącego Buddy Mile z brązu w pawilonie ma wysokość 26,2 metrów. ręceprecz odtybetu

Lhasa - Świątynia Dazhao i Ulica Bakuo

Świątynia Dazhao, która znajduje się w centrum miasta Lhasa, zbudowana została w roku 647 przez króla Tybetu Songstena Gampa (618-649 r n.e), dla powitania i poślubienia księżniczki Wen Cheng z Dynastii Tang. W świątyni są różne budowle m.in. Pałac Buddy, Pawilon Księgi. Pałac Buddy ma 4 piętra, złocony dach z brązu, jest wielki i majestatyczny. Ma nie tylko styl budowli Dynastii Tang, a także charakter budowli Nepalu i Indii. ręceprecz odtybetu

Miasta Tybetu - Shigatse

Shigatse, mające około 40 tysięcy mieszkańców jest drugim co do wielkości po Lhasie miastem Tybetu. Jest tu poczta, bank, szpital i podobno względnie liberalny (jak na tybetańskie warunki) chiński urząd bezpieczeństwa, w którym względnie szybko można załatwić niezbędne zezwolenia. Miasto leży u stóp grzbietu górskiego, na którym widać resztki murów z zainstalowanymi propagandowymi megafonami. ręceprecz odtybetu

Świątynia Shigatse

Świątynia Śigatse jest sanktuarium Pełni Mądrości, gdzie przebywają wtajemniczone dusze arhatów pracujące dla Boga na drugim promieniu ewolucji zwanym promieniem miłości-mądrości. Promień ten w pełni wyraża się przez Pojedyncze Oko Pełne Światła i Współczucia. Tylko czysta dusza może w pełni doświadczyć czym jest duchowa energia promienia ewolucji. Można powiedzieć, iż Śigatse to świątynia Bożej Mądrości na naszej planecie, sanktuarium złocistej aury rozumiejących serc, mistyczna siedziba mędrców stworzonych z Miłości. Można rozumieć, że jest to Niebo Wisznu, Niebo Maitreji, Kalkina, Niebo Chrystusa. ręceprecz odtybetu

Dalajlama - o miłości

Miłość w rozumieniu buddyjskim to życzenie innym szczęścia – pragnienie, by byli szczęśliwi. Natomiast współczucie to pragnienie, by mogli być wolni od cierpienia. Kiedy więc mówimy o osobie, która praktykuje miłującą dobroć i współczucie, to mamy na myśli kogoś, kto z pełną determinacją chce pracować na rzecz tego, by inni byli szczęśliwi i wolni od cierpień. ręceprecz odtybetu